Coś się kończy… Coś się zaczyna !

Kochani blog strasznie zaniedbany….i już nawet nie próbuję się tłumaczyć ! Postaram się zaglądać tutaj częściej i pisać….

Dziś napiszę Wam kochani o pożegnaniu przez Zosię pierwszego etapu edukacji czyli przedszkola !
Jestem wzruszona i tak bardzo wdzięczna…
Przedszkole Samorządowe w Budzyniu stanęło na wysokości zadania !
Zosia otrzymała wszytko, to co najlepsze !
Specjalistyczną edukację na najwyższym poziomie !!!
Pani Dyrektor przedszkola z troską obserwowała postępy Zosi, stale była w kontakcie z nauczycielką Zosi i na bieżąco była informowana o tym, na jakim etapie jest Zosia, jak pracuje, czy zajęcia odbywają się planowo, czy są odwoływane z powodu choroby Zosi….
Dziękuję Pani Dyrektor Grażynie Przybyszewskiej za serdeczność, za te trzy lata opieki nad Zosią !
Jest Pani wyjątkową Panią Dyrektor !!!
Doskonale zapoznała się Pani z potrzebami Zosi i zrobiła wszystko co tylko było w Pani mocy, by Zosia miała edukację dostosowaną do jej potrzeb i by mogła osiągnąć jak najwięcej !!!
Jestem wdzięczna, tak ogromnie wdzięczna Pani Dyrektor Grażynie za to, że dokonała tak trafnego wyboru, delegując do Zosi najlepszą z najlepszych nauczycielek, Panią Iwonkę !
Pani Dyrektor trafiła w dziesiątkę i już po kilku dniach nauczania Zosi przez Panią Iwonkę wiedziałam, że to nauczycielka doskonała !!!
Pani Dyrektor Grażynko, tak bardzo Pani dziękuję !!!

Pani Iwonka sama z własnej woli, by móc porozumieć się jeszcze lepiej z Zosią, skończyła kurs języka migowego !!!
Można ??? Można !!!
Oto wzór pedagoga – nauczyciela !!!
Jaka jest Pani Iwonka ???
Uczy z zamiłowania i w pełni poświęca się dla ucznia !!!
Ma ogromne doświadczenie, wie jak motywować ucznia, jak zachęcać go do pokonywania słabości, wskazuje drogę przekonując nie zmuszając i zdobywa tym szacunek ucznia !
Pani Iwonka jest niesamowita !!!
Miała niezmierzone pokłady cierpliwości dla Zosi, wyrozumiałości, spokoju, opanowania ale też była stanowcza kiedy było to konieczne i była konsekwentna w dążeniu do celu – jak najlepszych osiągnięć Zosi !
Mało tego, Pani Iwonka to pogodna, uśmiechnięta, życzliwa i zawsze słuchająca ucznia nauczycielka ! Z szeroko rozpostartymi ramionami dla Zosi, z czułością, ciepłem, wsparciem…uśmiechem !
Dlatego jest mi tak trudno podziękować za to całe dobro przelane na Zosię !
Trzy lata minęły w oka mgnieniu…aż trudno uwierzyć, że to już trzy lata….
Bywało różnie, czasem bardzo trudno, czasem wspaniale a czasem gdzieś w połowie drogi !
Pani Iwonka nigdy się nie poddała, zawsze szukała rozwiązania, była przygotowana do zajęć zawodowo, była kreatywna w swoich pomysłach na ich prowadzenie a w chwilach gdy Zosia zupełnie odmawiała współpracy, a takie też bywały, nie rezygnowała, nie poddawała się, walczyła o Zosię i jeszcze mnie podnosiła na duchu !
Bezcenne…
Co najważniejsze, Zosia pokochała Panią Iwonkę całym sercem i darzyła ją ogromnym zaufaniem !!!
I mimo iż czasem dawała dyla, buntowała się, to żywiła dla Pani Iwonki szacunek, starała się słuchać i pozwalała ( co jest ogromną rzadkością ) sadzać się ponownie na miejsce, po każdej ucieczce 🙂
Te trzy lata wiele dały i mnie !!!
Nauczyłam się tak wiele, obserwując Panią Iwonę przy pracy z Zosią !
Więc kochani pozwólcie, że z ogromnej wdzięczności, ze wzruszeniem głębokim w sercu i łzami w oczach tutaj, tak uroczyście, złożę podziękowania dla Pani Iwonki za te trzy lata nauczania Zosi !

Kochan Pani Iwonko !

I oto minęły nam trzy lata !
Lata, które dzięki Pani wiedzy, doświadczeniu, oceanu cierpliwości dla Zosi, wytrwałości w zachęcaniu jej do nauki, do pokonywania jej własnych słabości i przekraczaniu barier niemocy grafomotorycznej, osiągała swoje małe- wielkie sukcesy !
Dziękuję Pani za ciepło ofiarowane Zosi, czułość, uśmiech, ramiona zawsze otwarte, wszystkie uściski i całusy jej ofiarowane a w chwilach gdy wszystko było bardzo trudne i wydawało się beznadziejne, wiarę w Zosię i we mnie !
Wiarę w to, że podołamy, pokonamy przeszkody i zrobimy kolejny krok !
Wiarę w to, że za chwilę trudności miną i będzie lepiej…
To dzięki temu, ze jest Pani tak wspaniałym pedagogiem, który wie jaką ścieżką edukacji trzeba było Zosię prowadzić, ona osiągnęła tak wiele !!!
Przeprowadziła Pani Zosię po długiej, wyboistej, krętej drodze z uśmiechem na ustach mimo trudności !
Zawsze w stronę sukcesu !!!
I choć to dopiero początek edukacyjnej drogi Zosi, to bardzo żałuję, że ta Wasza wspólna dobiegła już końca….
Dziękując Pani z głębi serca, za te trzy lata nauczania Zosi, znoszenia ze stoickim spokojem jej humorów, kaprysów, grymasów, upadków ale i też sukcesów, życzymy Pani wszystkiego co najpiękniejsze w pacy zawodowej i w życiu prywatnym !
Dużo radości, satysfakcji, sukcesów zawodowych, samych wzorowych uczniów !!!!
Życzymy Pani, by szczęście było nieodzownym towarzyszem w Pani życiu a marzenia spełniały się każdego dnia !
Pani Iwonko dziękuję za pokazanie Zosi i mnie, że porażki mogą nas czegoś pożytecznego nauczyć, że gdy przeżywamy trudności ujawnia się nasza siła, że życzliwość często znajduje się w najciemniejsze dni….
Dziękuję, że była Pani dla Zosi, tak wspaniałą nauczycielką !!!

Zosiu, córeczko !
Osiągnęłaś tak wiele !
Mama jest z Ciebie tak bardzo, ale to bardzo dumna !
Mimo tylu zawirowań losu, kłód rzucanych pod twe stopy przez życie, krok po kroku idziesz dalej, pokonując swoje słabości !
Wiem jak czasem było Ci trudno….byłam tuż obok, ale to TY walczyłaś !!!
Moja duma nie zna granic Zosiu, jestem pełna podziwu dla Twoich osiągnięć i choć jeszcze tak wiele walki przed Tobą, to wiem, że masz duszę i serce wojowniczki i nigdy się nie poddasz !!!
Kocham Cię… mama.

Kochani coś się kończy, coś się zaczyna !
Przed Zosią wakacje, krótkie, bo tylko miesiąc a później kolejny etap !!! Nowy rozdział !!!
SZKOŁA !!!
I tu się dzieje 🙂
Ale o tym napiszę później 🙂
Kochani tyle na teraz…
Więcej dziś nie napiszę…<3
A poniżej fotografie dziewczyn z minionych trzech lat !
Ależ Zosia się zmieniła, dorosła…edukacja 1-_DSC1338 1-_DSC1327 1-_DSC1356